گنبدکاووس؛ تداوم بازداشت ساغر غلامی، شهروند ۱۹ ساله بازداشتی اعتراضات دی‌ماه

 ۲۷ فروردین ۱۴۰۵-هرانا

خبرگزاری هرانا – ساغر غلامی، شهروند ۱۹ ساله اهل گنبدکاووس که در رابطه با اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ بازداشت شده، با گذشت چند ماه همچنان در بازداشت به‌سر می‌برد و از محل نگهداری او اطلاعات دقیقی در دست نیست. رئیس کل دادگستری استان گلستان وی را متهم به «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی» دانسته است.

 ساغر غلامی، شهروند اهل گنبدکاووس، کماکان در بلاتکلیفی به‌سر می‌برد. این معترض ۱۹ ساله، در رابطه اعتراضات سراسری دی‌ماه سال گذشته توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده است. با وجود گذشت مدت قابل توجهی از زمان بازداشت، کماکان اطلاع روشنی از روند رسیدگی به پرونده، محل نگهداری و وضعیت دسترسی او به وکیل منتشر نشده است.

بسته شدن پرونده یکی از کودکان مدرسه میناب با عنوان «مفقود الاثر»

۱۴۰۵/۰۱/۲۶

پس از ۳۸ روز جستجو پرونده «ماکان نصیری» کودک ۷ ساله و دانش آموز مدرسه میناب بسته شد.

روزنامه شرق در گزارشی نوشت تنها نشانه‌های باقی‌مانده از ماکان، یک پلیور آبی مچاله‌شده و یک لنگه کفش بوده که از زیر آوار مدرسه بیرون کشیده شده است؛ در حالی که با گذشت بیش از یک ماه از حادثه، هیچ اثری از پیکر او به دست نیامده است.

مقام‌های قضایی میناب اعلام کرده‌اند که پرونده این کودک به‌عنوان «مفقودالاثر» بسته شده و با وجود انجام آزمایش‌های DNA، هویت او در میان قربانیان شناسایی نشده است. در این حادثه در مجموع ۱۵۶ نفر جان باختند که از این میان، تنها یک نفر، ماکان نصیری، بدون شناسایی باقی مانده است.

طی حملات نظامی به ایران ۲۵۱ کودک در ۳۸ روز کشته شدند/ فقط شب گذشته ۶ کودک کشته شدند/ آماری که وجدان جهان و کارآمدی قوانین بشردوستانه را به چالش می‌کشد

۱۴۰۵/۰۱/۱۷

با کشته شدن ۶ کودک در حملات شب گذشته به تهران (چهار دختربچه و دو پسر زیر ۱۰ ساله)، شمار دانش‌آموزان و کودکان جان‌باخته در ۳۸ روز جنگ به دست‌کم ۲۵۱ نفر رسیده است؛ بخشی از این تلفات در حمله‌ای فاجعه‌بار به یک مدرسه رخ داده که در آن ۱۶۳ کودک جان خود را از دست دادند. این ارقام در حالی ثبت می‌شود که قوانین بین‌المللی بر حفاظت ویژه از کودکان در زمان درگیری‌های مسلحانه تأکید دارند و تداوم چنین تلفات سنگینی، پرسش‌های جدی درباره کارآمدی این قواعد و سکوت جامعه جهانی در برابر مرگ کودکان ایجاد کرده است.

به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا، در میان آوار جنگ، عددها گاهی از هر تصویر و روایتی تکان‌دهنده‌ترند. بر اساس اعلام رسمی وزارت آموزش و پرورش، طی ۳۷ روز گذشته دست‌کم ۲۴۵ دانش‌آموز که کودک هستند در حملات نظامی جان خود را از دست داده‌اند. با کشته شدن ۶ کودک در حملات شب گذشته به تهران، این عدد اکنون به حداقل ۲۵۱ کودک در ۳۸ روز جنگ رسیده است.

کشته شدن ۲۴۵ دانش آموز ایرانی در ۳۷ روز جنگ؛ آماری که اصل حمایت از غیرنظامیان در کنوانسیون‌های ژنو را به پرسش می‌کشد

 ۱۴۰۵/۰۱/۱۶

بر اساس اعلام رسمی وزارت آموزش و پرورش، در جریان حملات نظامی طی ۳۷ روز گذشته، دست‌کم ۲۴۵ دانش‌آموز جان باخته‌اند؛ رقمی که نگرانی‌های جدی درباره میزان رعایت تعهدات الزام‌آور حقوق بین‌الملل بشردوستانه از جمله اصل تفکیک، تناسب و حمایت ویژه از کودکان را برجسته می‌کند.

به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا، بر اساس اعلام رسمی رئیس مرکز اطلاع‌رسانی و روابط عمومی وزارت آموزش و پرورش، در جریان حملات نظامی آمریکا و اسرائیل طی ۳۷ روز گذشته دستکم ۲۴۵ دانش‌آموز جان خود را از دست داده‌اند؛ آماری که نه‌تنها ابعاد انسانی یک فاجعه را آشکار می‌کند، بلکه پرسش‌های جدی و فوری درباره رعایت تعهدات الزام‌آور حقوق بین‌الملل در قبال حفاظت از کودکان و غیرنظامیان مطرح می‌سازد.

تأثیر جنگ بر افزایش خشونت خانگی علیه زنان و کودکان

 ۱۴۰۵/۰۱/۱۶

پریسا کاکایی ـ جنگ در ایران فقط در آسمان و خیابان رخ نمی‌دهد؛ به درون خانه‌ها هم نفوذ کرده است. افزایش تروما، آوارگی و فروپاشی خدمات، خطر خشونت خانگی را بالا برده و زنان و کودکان را در موقعیتی شکننده‌تر قرار داده است. این تحلیل نشان می‌دهد چگونه فشارهای جنگی، از ناامنی بیرونی به روابط نزدیک منتقل می‌شوند و خانه را از پناهگاه به میدان تنش بدل می‌کنند. جنگی که حتی با آتش‌بس هم در زندگی روزمره پایان نمی‌یابد.

وقتی از جنگ حرف می‌زنیم، معمولاً تصویر ویرانی شهرها، آوارگی جمعیت‌ها و مرگ غیرنظامیان در ذهن شکل می‌گیرد. اما بخشی از واقعیت جنگ در جایی رخ می‌دهد که کمتر دیده می‌شود: پشت درهای بسته خانه‌ها. جنگ نه تنها امنیت محیط بیرون از خانه بلکه درون خانواده را نیز تحت تاثیر قرار می‌دهد. به همین دلیل است که در ادبیات سازمان‌های بین‌المللی و پژوهش‌های حوزه سلامت و جنسیت، سال‌هاست بر این نکته تأکید می‌شود که بحران‌های انسانی و جابه‌جایی اجباری می‌توانند خشونت موجود علیه زنان را تشدید کرده و هم‌زمان شکل‌های تازه‌ای از خشونت را نیز ایجاد کنند. در سطح جهانی، سازمان جهانی بهداشت برآورد

بوکان؛ محسن اسلام‌خواه ۱۹ ساله و از معترضان جنبش ژن ژیان ئازادی به اعدام محکوم شد

 ۱۴۰۵/۰۱/۱۷

محسن اسلام‌خواه، شهروند کورد اهل بوکان و یکی از بازداشت‌شدگان در جنبش ژن، ژیان، ئازادی ، توسط دستگاه قضایی جمهوری اسلامی ایران به اعدام محکوم شد. او در در زمانی که نهادهای حکومتی برای بازداشتش اقدام کرده بودند، کودک و تنها ‍۱۶  سال داشت.

بر اساس گزارش رسیده به سازمان حقوق بشری هه‌نگاو، محسن اسلام‌خواه، ۱۹ ساله و اهل بوکان توسط شعبه اول دادگاه انقلاب مهاباد به اتهام «محاربه» به اعدام محکوم شد. پیشتر دو نفر دیگر از هم‌پرونده‌ای های این جوان به نام‌های محمد فرجی و رئوف شیخ‌معروفی توسط همین دادگاه به اعدام محکوم شده بودند.

ارومیه؛ تداوم بازداشت و بی‌خبری از سرنوشت فریده کتابی میاندوآب

 ۱۲ فروردین ۱۴۰۵-هه نگاو

فریده کتابی میاندوآب، شهروند ساکن ارومیه، علیرغم گذشت شش روز از زمان بازداشت توسط نهادهای حکومتی، کماکان در بلاتکلیفی به‌سر می‌برد و اطلاعی از سرنوشت وی در دسترس نیست.

بر اساس گزارش رسیده به سازمان حقوق بشری هه‌نگاو، روز جمعه ۷ فروردین ۱۴۰۵ (۲۷ مارس ۲۰۲۶)، نیروهای حکومتی جمهوری اسلامی ایران با یورش به منزل شخصی فریده کتابی میاندوآب در شهر ارومیه، بدون ارائه هرگونه برگه قضایی اقدام به تفتیش منزل و بازداشت وی نمودند.