جنبش زنان می‌تواند موتور یک تحول اجتماعی شود.

منصوره شجاعی فعال حقوق زنان و پژوهشگر ساکن هلند است. او که پس از اعتراضات سال ۱۳۸۸ ایران را ترک کرده‌، ارتباط نزدیکی با فعالان حقوق زن در داخل و خارج از کشور دارد.

منصوره شجاعی در گفت‌وگو با دویچه‌وله به مناسبت چهلمین سال انقلاب ایران در مورد "توانایی یا خواست" زنان ایران برای تغییر وضعیت موجود می‌گوید: «توانایی و خواستن هرچند در ظاهر دو مقوله در هم تنیده‌اند، اما نظر به شرایط و موقعیت‌های عینی می‌بایست به طور جداگانه مورد بررسی قرار گیرند. توانایی یک پدیده انزاویی نیست. توانایی به نسبت شرایط عینی  ومرتبط با حیات اجتماعی، سیاسی و اقتصادی  می‌تواند معنا شود. در ارتباط با این شرایط عینی است که توانایی معنا پیدا می‌کند. اما خواستن پدیده‌ای درونی است که به اقتضای موقعیت و هویت هر فرد شکل می‌گیرد. این خواستن در پیوند با  مطالبات مشترک گروه‌های اجتماعی  به  یک عامل محرک، برانگیزاننده و حتی بسیجگر تبدیل می‌شود که زمینه‌های کاربست  توانایی را فراهم می‌کند.

افشای لیست پرونده‌های قضایی تهران؛ گزارشگران بدون مرز از برخورد قضایی با ۸۶۰ روزنامه‌نگار خبر داد.

گزارشگران بدون مرز می‌گوید فهرستی از "تمام بازداشت‌ها، حبس‌ها و اعدام‌ها"، که بین سال‌های ۱۳۵۸ و ۱۳۸۸ در تهران انجام شده، افشا شده و به دستشان رسیده که بنا به اطلاعات آن، ۸۶۰ روزنامه‌نگار و شهروندخبرنگار با برخوردهای قضایی و امنیتی روبرو بوده‌اند.

سندی که گزارشگران بدون مرز به آن استناد کرده از طرف کمیته‌ای با حضور شیرین عبادی، حقوقدان برجسته ایرانی و برنده صلح نوبل، بررسی شده است.

عفو بین‌الملل: '۲۰۱۸ سال شرم برای ایران با بازداشت ۷۰۰۰ نفر'.

سازمان عفو بین‌الملل در یک بیانیه آماری اعلام کرد که در طول سال ۲۰۱۸ بیش از هفت هزار تظاهرکننده، دانشجو، خبرنگار، کارگر، فعالان محیط زیست، حقوق زنان، حقوق اقلیت‌ها و کارگران به شکل "اغلب خودسرانه و غیرقانونی در ایران بازداشت شده‌اند."

این سازمان فعال در زمینه حقوق بشر روز پنجشنبه ۲۴ ژانویه، ۴ بهمن ماه با انتشار یک بیانیه آماری از سال گذشته میلادی اعلام کرد که مقامات جمهوری اسلامی در طول سال ۲۰۱۸ "کارزاری گسترده برای سرکوب معترضان به راه انداختند."

فلیپ لوتر، مدیر تحقیقات خاورمیانه و شمال آفریقا در این سازمان می‌گوید: "تاریخ سال ۲۰۱۸ را به عنوان سال ننگ جمهوری اسلامی ایران ثبت خواهد کرد. طی این سال، مقامات ایرانی سعی کردند که با لگد مال کردن بیش از پیش حق آزادی بیان، تشکل و تجمع مسالمت‌آمیز و انجام دستگیری‌های گسترده، هر گونه صدا‌ی اعتراضی را در لحظه‌ی بروز خفه کنند."

در بخشی از این گزارش با اشاره به اینکه در جریان "سرکوب" تظاهرات مسالمت آمیز" در ایران به ویژه در دی ماه، تیر ماه و مرداد ماه سال گذشته، دست‌کم ۲۶ تظاهرکننده کشته شدند و صدها نفر به احکام سنگین زندان یا شلاق محکوم شده‌اند، آمده است: "ابعاد هولناک بازداشت‌ها و احکام حبس و شلاق نشان می‌دهد که مقام‌های ایرانی حداکثر توان خود را برای سرکوب مخالفت‌های مسالمت‌آمیز به کار گرفته‌اند."

"دست‌کم ۹ نفر از افرادی که در جریان اعتراضات بازداشت شده بودند هم در شرایطی مشکوک در بازداشتگاه جان خود را از دست دادند."

• اعتراضات دی ماه؛ 'بهار جنبش‌های اجتماعی'
• اعتراضات ایران؛ تجمع مردم ماهشهر و اهواز در حمایت از مردم خرمشهر
• اعتراض‌ها در ایران: مسیرهای منتهی به گوهردشت کرج 'مسدود شد'
• 'نزدیک پنج هزار نفر' در اعتراضات دی ماه بازداشت شدند

در این گزارش آمده است که در مجموع حدود ۱۱ وکیل، ۵۰خبرنگار و فعال رسانه‌ای و ۹۱دانشجو به دلیل اعتراض یا در نتیجه انجام کارشان به طور خودسرانه بازداشت شده‌اند.

در این گزارش همچنین به بازداشت ۱۱۲ فعال حقوق زنان و معترضان به حجاب اجباری اشاره شده است.

• حدود ۲۰ بازداشتی روز زن در ایران 'به زندان منتقل شدند'
• وکلای بازداشتی در ایران؛ 'شرایط امنیتی شده است'
• وکلای بازداشتی در ایران؛ 'شرایط امنیتی شده است'

سرکوب اعتراضات مسالمت آمیز زنان "علیه حجاب اجباری و تبعیض آمیز در ایران" که به "دختران انقلاب" شهرت یافت و احکام صادر شده، بخش دیگری از گزارش عفو بین‌الملل است.

'سرکوب اقلیت‌های دینی و بومی ' سرفصل دیگری از گزارش عفو بین الملل است: برخورد با دروایش گنابادی و صدور احکام ناعادلانه برای دراویش زندانی، بازداشت ۱۷۱ نفر از نوکیشان مسیحی و ادامه آزار اقلیت‌های دینی از جمله بهائیان از جمله موارد ذکر شده در این گزارش است.

در گزارش عفو بین الملل آمده: "بر اساس گزارش رسانه‌ها، حداقل ۶۳ فعال محیط زیست و محقق در سال ۲۰۱۸ در ایران بازداشت شدند. مقامات ایران بدون ارائه مدرک تعدادی از آنها را به جمع آوری اطلاعات محرمانه درباره مناطق استراتژیک ایران تحت پوشش پروژه‌های حفاظت محیط زیست متهم کرده است و دست‌کم پنج نفر از آنها با اتهام "افساد فی الارض" رو به رو هستند که مجازات اعدام در پی دارد."

• اعتراض مستندسازان زن به برخورد 'خشن' با دختران خیابان انقلاب
• ادامه بازداشت فعالان محیط زیستی ایران

عفو بین الملل از کشورهایی که در حال مذاکره با ایران هستند خواست که درباره "سرکوب رو به افزایش" در ایران سکوت نکنند و از مقامات ایران بخواهند "بلافاصله و بدون قید و شرط همه کسانی که به دلیل شرکت در تجمعات، استفاده از حق آزادی بیان و فعالیت‌های حقوق بشری بازداشت شده‌اند را آزاد کنند."

چارچوب ها و اصول حقوق بشر و محیط زیست.

گزارش"چارچوب ها و اصول حقوق بشر و محیط زیست"   توسط گزارشگر ویژه محیط زیست "جان اچ ناکس" با حمایت چند نهاد بین المللی (شورای حقوق بشر، برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد، موسسه حقوق بشر و بشر دوستانه رائوول والنبرگ) در سال 2018  بر اساس قطعنامه  شماره  A/HRC/37/59  سازمان ملل متحد  منتشر شده است.

"محور های کلی" ( Framework Principles)  :

1- تعهدات حقوق بشر و اصول قانونی آن در زمینه محیط زیست مبتنی برمعاهدات و تصمیمات دادگاه های بین المللی حقوق بشر بوده و به  طبیعت و  فعالیت های انسان در محیط زیست مربوط می شود .

2- اصول حقوق بشر و محیط زیست پایدار برای زندگی انسان تدوین شده است.

3-  حقوق محیط زیست فراتر از حقوق بین الملل و قواعدآمره  بین المللی نیست و در چارچوب آن می‌گنجد.

اصول و چارچوب حقوق بشر و محیط زیست:

1-کشورها می‌بایست محیط زیست پایدار، سلامت، ایمن و سالم را حمایت و تضمین کنند.

2-کشورها باید از حقوق بشر حمایت کنند تا بتوانند محیط زیستی پایدار سلامت و ایمن داشته باشند.

3-کشورها باید امکان حفاظت و بهره بری بدون تبعیض از محیط زیست را برای همه فراهم کنند.

4-کشورها باید زندگی سالمی را به وجود آورند تا افراد، گروه ها، سازمان ها و جامعه حقوق بشری بتوانند بدون خشونت و تبعیض در کنار هم زندگی کنند.

5-کشورها باید به حقوق و آزادی بیان احترام بگذارند تا مردم بتوانند در تجمعات مسالمت آمیز مربوط به مسائل محیط زیست شرکت کنند.

6-کشورها با آموزش می توانند افکار عمومی را به مسائل محیط زیست جذب کنند.

7-دولت ها دسترسی آزاد به آمار و اطلاعات محیط زیستی را باید فراهم نمایند.

8- دولت ها موظف هستند که سیاستهایی را اجرا نمایند که بر برخورداری جامعه از حقوق بشر تاثیر منفی نگذارد.

9-کشورها باید بتوانند مشارکت عمومی و تصمیم سازی در مورد محیط زیست را به جامعه بسپارند تا عموم مردم در فرآیند تصمیم سازی شرکت کنند.

10-کشورها باید بتوانند دسترسی موثر  قضایی در مورد محیط زیست را فراهم سازند.

11-کشورها باید بتوانند استاندارد های محیط زیست پایدار را بدون هرگونه تبعیض، برای رعایت حقوق بشر تاسیس کنند.

12-کشورها باید استاندارد های محیط زیستی را  برای عموم جامعه و بازیگران غیردولتی اعمال نمایند.

13-کشورها می‌بایست با یکدیگر برای به وجود آوردن چارچوب های قانونی و بین المللی در مورد محیط زیست همکاری کنند.

14-کشورها باید بتواند راهکارهایی برای حمایت از محیط زیست و جلوگیری از آسیب رسانی به آن را ابداع نمایند.

15-کشورها باید تعهدات زیست محیطی خود را نسبت به بومیان رعایت کنند.

16-کشورها باید حقوق بشر  و محیط زیست پایدار را در عمل اجرا نمایند.